شاید سی سالگی و سالهای دور و برش یه جورایی مرحله انتقال هستن…یه جور بلوغ مشابه بلوغ 15-16 سالگی یا مشابه بلوغ 20-22 سالگی…انگار بازم آدم وارد یه مرحله جدیدی میشه باهاش…انگار از اون شرایط با ثباتی که چند سالی بهش عادت کرده در میاد، یه دوره معلق بودن رو دوباره تجربه می کنه تا اینکه بازم به یه ثبات جدید برسه…بفهمه که حالا واقعا میخواد چیکاره بشه؟ با این دانشی که این چند ساله جمع کرده میخواد چه کنه؟ اصلا میخواد کجا زندگی کنه؟ می خواد چطور زندگی کنه؟ و هزارتا سئوال اساسی دیگه …عین اینکه از ساحل جزیره ات دور شده باشی و سوار یه بلم باریک به حرکت افتاده باشی. نه بلدی تعادلش رو خوب حفظ کنی نه می تونی تمرکز کنی که بلم رو کدوم سمتی می خوای راه بندازی…باید کمی صبر کنی تا به تکونهاش عادت کنی و تعادلش دستت بیاد و بعد دوباره آروم حرکت کنی…
