چند روز پیش یه آدم عجیب و جالب بهم می گفت که تا زمانی که حتی یه نفر آدم خودخواه روی زمین زندگی کنه جنگ هست! بنابراین بی خودی برای خودت مدینه فاضله نساز … فکر عوض کردن سیستماتیک و آموزش و تغییر جوامع یه فکر ساده لوحانه اس…بهم می گفت تحصیلات آدمها رو خودخواه تر هم می کنه…ببین این بچه های دانشجوی مریلند رو که اونقدر خودخواه شدن که دیگه حتی حاضر نیستن که آشغالهای خودشون رو هم از زمین بردارن و منتظرن کس دیگه ای بیاد و براشون جمع کنه…
این دوست عزیز و باارزش یه سرباز آمریکایی بود که یکشنبه گذشته دوباره اعزام شد به عراق…نگاهش به زندگی به طرز غریبی عمیق بود…می گفت تنها انتخاب من برای تامین مالی زندگی خودم و خانواده ام رفتن به ارتش بود…حالا هم اصلا به این که چه می کنم فکر نمی کنم چون این کار برای من راه پول در آوردن و ادامه بقاست…مثل نویسنده ای که بدون فکر کردن و برای پول می نویسه…یا مهندسی که بدون تصور تاثیر کارش و تکنولوژی که میسازه رو انسانها فقط میسازه…می گفت فقط فرقش اینه که کار من مستقیم به جون آدمها ختم میشه و کار اونها غیر مستقیم…در نتیجه من میشم خائن مزدور و اونها میشن شهروندان گرانقدر…
می گفت من خیلی وقته که دیگه دنبال عدالت روی زمین نمی گردم …دنبال زیبائیهای کوچیک و دلچسب طبیعت یا وجود انسانها و روابط هستم ولی بدنبال هیچ سیستم عادلانه ای در هیچ کجای این کره خاکی نیستم…
و من چند روزه که فکر می کنم چقدر خودخواهی دورم ریخته…چقدر دوره روزی که حتی خودم رو بتونم از تو این خودخواهی ها بیرون بکشم…چه برسه که برای دیگران بتونم کاری بکنم…
