نمیدونم کدوم بهتره؟ولی میدونم که کدوم جالبتره! دور باشی و رراه خونت رو پیدا نکنی،شاید به
دیده ی عموم قابل قبول بیا د ولی وقتی توی خونت هر روز و هر ثانیه دنبال خونت بگردی،چی میشه؟وقتی توی خونت هر روز با دیگران بیگانه بشی و اگر بهشون نزدیک بشی،بیگانه ای چون تو دیوانه ای وارونه کار بیش نباشه چی میشه؟نمیدونم کدوم بهتره؟کجا سقف آسمونی هست که زیرش آروم بگیریم و دیگه خواب خراب شدن خونه ی قدیمی رو نبینیم،خونه ای که ازش رفتیم و یا بیرون شدیم فرقی نداره،مهم اینه که همیشه خواب خواهیم دید و همیشه انگار اثری از گم شدگی خواهد بود ،شاید اوایلش پر رنگ باشه ولی بعد شات های کم رنگش میره ته وجودمون یا به قول یونگ در ناخودآگاهمون!دنیای غریبیه!دوستی میگفت به قول “شوپنهاور “زندگی همینیه که هست و نمیدونم که آدم ها چرا قبولش نمیکنن و دوباره در تمام زندگی دنبال خوشبختی میگردن.
این خوشبختی هم اگر نه اگر آرامشی پیداشه که بشه برای دو سال آینده برنامه ریزی کرد و از این بیلان دوساله،مقداریش هم عملی بشه،پس خوبه ولی دلتنگی هست و نگرانی هم هست،مثل آدمی که سه پا داره و یک پاش جایی جا مونده
نمیدونم تا کی غریبه خواهیم بود،تو میدونی؟